Illugi Gunnarsson

11. Október, 2009

Furðulegar röksemdir Gauta Kristmannssonar í Lesbókinni

Gauti Kristmannsson skrifar í Lesbók Morgunblaðsins pistil um fjölmiðla. Pistill Gauta fjallaði reyndar lítið um fjölmiðla en þess meira um afstöðu stjórnmálaflokka til Icesave málsins. Játa verður að ályktanir og fullyrðingar Gauta eru afskaplega vanhugsaðar og þykir mér þetta nokkuð miður, þar sem Lesbók Morgunblaðsins á að vera vettvangur fyrir alvarlega og vandaða umræðu. 

Ýmsar fullyrðingar Gauta eru þess eðlis að ekki er ástæða til að svara þeim, skrifin einkennast  af þekkingarleysi og því ójafnvægi í málflutningi sem af slíku hlýst. En ekki er annað hægt en að gera athugasemdir við fullyrðingar Gauta um afstöðu Sjálfstæðisflokksins þegar Icesave málið fór fyrir þingið á dögunum.  Í pistli sínum fullyrðir Gauti eftirfarandi: “Þetta er enn hræsnisfyllra [það er að Sjálfstæðisflokkurinn hafi setið hjá í atkvæðagreiðslu] þegar litið er til þess að Bjarni Benediktsson og flokksmenn hans samþykktu í desember í fyrra að ganga til samninga um Icesave” og síðar segir í pistli Gauta “Alþingi hefur að mínum dómi brugðist þjóðinni í Icesave málinu vegna þess að sumir þingmenn misnotuðu sér vettvanginn til að þyrla upp moldviðri spuna þar sem þeir töluðu eins og hægt væri að ganga bak orða sinns nokkrum mánuðum eftir að þeir undirrituðu þau.”

Þessi ummæli Gauta er ósanngjörn og röng. Sjálfstæðisflokkurinn samþykkti það síðast liðið haust að gengið yrði til samninga við Breta og Hollendinga um Icesave deiluna. Sú samþykkt byggði á ákveðnum forsendum um að mögulegur samningur yrði að taka tillit til efnahagsaðstæðna á Íslandi. Ekki var því samþykkt af hálfu þingmanna Sjálfstæðisflokksins að Alþingi myndi skrifa upp á hvaða samning sem væri, hann yrði að standast ákveðnar kröfur.

Sá samningur sem Steingrímur J. kom með til Íslands var hörmulega lélegur og hættulegur efnahagslegu sjálfstæði þjóðarinnar. Um leið og sérfræðingar á sviði efnahagsmála og lögspekingar lögðust yfir hann, komu ýmsar alvarlegar brotalamir í ljós. Þess vegna voru gerðir ýmsir fyrirvarar við þennan samning til að koma í veg fyrir að hagsmunum Íslands væri stefnt í voða. Þessi skilyrði urðu til undir forystu Sjálfstæðismanna í þinginu. Meirihluti þingmanna studdi þessar einhliða breytingar á samkomulaginu og má það heita einstakt, að samningi sem fjármálaráðherra gerir fyrir hönd þjóðarinnar, skuli vera breytt með jafn afgerandi hætti í meðförum Alþingis.

Þegar þessar breytingar höfðu verið gerðar á samningnum var það mat Sjálfstæðisflokksins að ekki væri ástæða til að leggjast gegn samþykkis hans.  Þar með hafði ríkisstjórnin allt það svigrúm sem hún þurfti til þess að koma málinu í gegn um þingið.

Það má vel gagnrýna okkur Sjálfstæðismenn fyrir að greiða ekki atkvæði gegn þessum stórhættulega og ósanngjarna samningi sem Steingrímur kom með heim og jafnvel geta menn gagnrýnt okkur fyrir það að hafa staðið fyrir þeim breytingum sem þó náðust fram. Við mátum það svo að ábyrgara væri að reyna að breyta samningnum og koma þannig í veg fyrir stórslys. En sú gagnrýni, að við hefðum átt að samþykkja samning Steingríms, á þeirri forsendu að við töldum rétt að ganga til samninga, er náttúrulega út í hött. Steingrímur skipti út upphaflegu samninganefndinni og setti sína menn til verka. Sú heift og það ójafnvægi sem birtist í skrifum Gauta í garð okkar Sjálfstæðismanna og einkum formanns okkar Bjarna Benediktssonar, vegna þess að við vildum ekki skrifa upp á samning Steingríms er ekki í samræmi við þær kröfur sem má gera til skrifa í Lesbók Morgunblaðsins.  Það er eðlilegt að afstaða Sjálfstæðisflokksins sé gagnrýnd, vegin og metin, hvort sem það er í Morgunblaðinu eða í öðrum fjölmiðlum En þessi skrif Gauta eiga betur heima á ónefndum bloggsíðum og þar hefði líka lofrulla hans um Jóhönnu Sigurðardóttur og ást hennar á móðurmálinu betur átt heima.

4. Október, 2009

Ríkisstjórnin er að dýpka kreppuna

Við þær aðstæður sem nú eru í íslensku efnahagslífi eigum við allt undir því að efnahagspólitíkin miði að því að koma atvinnulífi landsmanna aftur í gang. Þannig, og bara þannig getum við leyst vanda ríkissjóðs, dregið úr atvinnuleysinu og styrkt gengi íslensku krónunnar. Allar aðgerðir verða að miða að þessu markmiði.

Niðurskurður ríkisútgjalda er sársaukafullur, en óumflýjanlegur, enda hafa ríkisútgjöld vaxið um 30% að raungildi síðast liðinn áratug eða svo. En samdráttur í ríkisútgjöldum hefur þann vanda í för með sér að þar með dregur úr umsvifum í hagkerfinu og við erum í djúpri kreppu fyrir.

Þess vegna skiptir öllu máli að ríkisstjórnin geri allt sem hægt er að gera til að auka umsvifin í atvinnulífinu til þess að vinna á móti samdrættinum. Nauðsynlegt er að ryðja úr vegi öllum mögulegum hindrunum sem geta tafið fyrir innlendri og erlendri fjárfestingu. Nýjar arðbærar framkvæmdir, aukin umsvif og meiri atvinna endurvekja skattstofnana og auðvelda rekstur ríkissjóðs og um leið batnar hagur heimilanna. Augljóst er að hækkun skatta á atvinnulífið og heimilin við núverandi aðstæður gengur þvert á þessa stefnu

Sjálfstæðisflokkurinn hefur bent á leiðir til að auka skatttekjur ríkissjóðs, án þess að til komi öll þau neikvæðu áhrif sem skattahækkanir hafa í för með sér. Jafnframt hefur Sjálfstæðisflokkurinn lagt áherslu á að öll tækifæri verði nýtt til að auka innlendar jafnt sem erlendar fjárfestingar. Það er að okkar mati til dæmis óásættanlegt að unnið sé gegn fjárfestingum í orkufrekum iðnaði, nú þegar þúsundir Íslendinga ganga um atvinnulausir.

Ríkisstjórnin reynir nú að draga úr ríkisútgjöldum og rétt er að styðja hana í því. Það er þó ekki sama hvernig sá niðurskurður er framkvæmdur. En ríkisstjórnin ætlar að hækka skatta, sérstaklega á orku, sem mun draga mjög úr öllum möguleikum okkar á því að fá nýjar fjárfestingar inn í landið. Einnig virðast einstakir ráðherrar beita sér fyrir stjórnsýslutöfum til þess að tefja fyrir fjárfestingum. Þessi stefna mun valda því að kreppan verður dýpri og lengri en annars hefði orðið. Gengi íslensku krónunnar mun veikjast vegna þessa og Seðlabankinn mun draga enn að lækka vexti. Gegn þessari stefnu ríkisstjórnarinnr mun Sjálfstæðisflokkurinn beitar sér af öllu afli.

Þegar það er mikill meðvindur í hagkerfinu, þegar hagvöxtur er mikill og hætta á því að kerfið yfirhitni, þá kann að vera nauðsynlegt að draga úr vilja manna til að fjárfesta. Jafnvel má finna rök fyrir því að hækka skatta á atvinnulífið, einkum þá sem líklegastir eru til að fara í miklar fjárfestinga og nauðsynlegt kann að vera að vextir séu háir, jafnvel í tveggja stafa tölu.

En þegar hagkerfi er í harkalegum samdrætti, þegar allt er á leiðinni niður, þá á að liðka fyrir, laða fjárfestingar að og leita allra leiða til að hækka ekki skatta. Núverandi ríkisstjórn verður að breyta um kúrs og það strax.

1. Október, 2009

Hvað gengur þeim eiginlega til?

Við Íslendingar eigum alla möguleika á því að vinna okkur hratt út úr þeirri kreppu sem við er að fást. Íslenska krónan er mjög hagstæð fyrir útflytjendur og hún er líka hagstæð fyrir þá sem framleiða vöru fyrir innanlandsmarkað þar sem innfluttar vörur eru nú miklu dýrari en áður.

Að sama skapi eigum við gríðarlegar auðlindir sem við getum nýtt betur okkur til framdráttar. Við eigum enn mikið inni þegar kemur að nýtingu hafsins og orkuauðlindirnar skapa okkur gríðarleg sóknarfæri. Ferðaþjónustan á allan séns og á undanförnum áratug höfum við fjárfest gíðarlega í menntun þjóðarinnar. Allt þetta eigum við og meira til.

Vandinn er sá að hér situr ríkisstjórn sem er heillum horfinn. Það er verið að fæla burt fjárfesta sem hafa sýnt mikin áhuga á fjárfestingu í íslensku atvinnulífi, það er verið að tefja framkvæmdir sem lofað var í stöðuleikasáttmála að flýta sem kostur væri og áfram liggur í loftinu hótun um að kippa fótunum undan helsta atvinnuvegi þjóðarinnar. Það á að hækka skatta og ekkert bólar á vaxtalækkun.

Verkalýðshreyfingin, Samtök atvinnulífsins og stjórnarandstaðan hafa bent ríkisstjórninni á í hvaða óefni stefnir, haldi svo fram sem horfir. Ef þessi ríkisstjórn ætlar sér að sitja áfram, þá verður hún að breyta um stefnu og vinnubrögð. Ísland á alla möguleika á að vinna sig hratt úr vandanum – en sú vinna verður þyngir og erfiðari eftir því sem vandræðagangurinn hjá ríkisstjórninni vex. Mál er að linni.

18. September, 2009

Óskiljanlegur seinagangur

Í gær birtist vond frétt í Morgunblaðinu. Þar var sagt frá því að umhverfisráðuneytið væri komið tvo og hálfan mánuð fram yfir lögbundin frest sem ráðuneytið hafði til að úrskurða í kærumáli sem snúa að umhverfismati. Um er að ræða mat á áhrifum línu til að flytja rafmagn til álvers í Helguvík. Ráðuneytisstjórinn var sendur til svars og útskýrði hann töfina með sumarleyfum og önnun vegna niðurskurðar!

Okkur Íslendingum liggur gríðarlega mikið á því að keyra aftur af stað atvinulífið okkar. Arðbærar framkvæmdir sem fjármagnaðar eru að hluta eða öllu leyti með erlendu fjármagni virka sem vítamínssprauta við þær aðstæður sem nú eru. Það eru verklausar en vinnufúsar hendur sem bíða eftir því að starfsemenn umhverfisráðuneytisins sinni þeim verkefnum sem lög kveða á um. Ekki sést til lands enn, en ráðuneytisstjórinn vonast til að ekki líði margar vikur þar til niðurstaða fæst.

Kæran sem ráðuneytið hefur til umfjöllunar er frá Landvernd. Ef ráðuneytið úrskurðar Landvernd í vil, þá þarf að fara fram það sem kallað er sameiginlegt umhverfismat tengdra framkvæmda. Verði það niðurstaðan þá gæti framkvæmdum seinkað um langa hríð. Við höfum ekki efni á slíku.

Það er ekki skrítið að forystumenn Alþýðusambandsins og Samtaka Vinnuveitenda klóri sér í kollinum yfir efndum ríkisstjórnarinnar á stöðuleikasáttmálanum sem gerður var með pompi og pragt fyrir nokkrum mánuðum. Þeir standa við sitt. Ríkisstjórnin virðist hins vegar telja að sáttmálinn sé einhvers konar áróðursplagg, eitthvað sem hún getur notað til að merkja við á lista yfir unnin verk, en þurfi ekki að standa við nema eftir dúk og disk.

Nú reynir á að umhverfisráðherra taki til hendinni í sínu ráðuneyti, þessi seinagangur er til vansa. Úrskurður þarf að liggja fyrir innan nokkurra daga og hann má ekki valda því að þessar framkvæmdir dragist von úr viti. Það liggur á.

Grein í Morgunblaðinu 18.september 2009

30. Mars, 2009

Að landsfundi loknum

Landsfundur Sjálfstæðisflokksins fór fram nú um helgina og er Bjarni Benediktsson nýr formaður Sjálfstæðisflokksins. Bjarni hafði betur í viðureigninni við Kristján Þór Júlíusson og fékk  58,1% atkvæða en Kristján Þór fékk 40,4% atkvæða.  Alls greiddu 1.705 atkvæði.
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir fékk ennfremur glæsta kosningu í embætti varaformanns flokksins og fékk 80,6% greiddra atkvæða.

Þá fór einnig fram miðstjórnarkjör og þar náðu kjöri:

Sigrún Björk Jakobsdóttir, bæjarstjóri.

Ásthildur Sturludóttir, kynningarstjóri.

Eyþór Arnalds, framkvæmdastjóri.

Elínbjörg Magnúsdóttir, fiskverkakona.

Kjartan Gunnarsson, fyrrverandi framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins.

Sigurður Örn Ágústsson, framkvæmdastjóri.

Edda Borg Ólafsdóttir, skólastjóri.

Fanney Birna Jónsdóttir, formaður Heimdallar.

Áslaug Friðriksdóttir, framkvæmdastjóri.

Guðjón Hjörleifsson, löggiltur fasteigna- og skipasali.

Þórður Guðjónsson, framkvæmdastjóri.

Þetta var frábær landsfundur og gott upphaf á kosningabaráttunni sem framundan er.

15. Mars, 2009

Illugi leiðir listann

Úrslit liggja fyrir í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Illugi Gunnarsson leiðir listann með 4232 atkvæði í fyrsta sætið en alls greiddu 7855 atkvæði.  Guðlaugur Þór Þórðarson hafnar í öðru sæti og Pétur Blöndal í því þriðja. Frekari niðurstöður má sjá hér.

14. Mars, 2009

Illugi með forystu

Þegar 5210 atkvæði hafa verið talin hefur Illugi örugga forystu með 3076 atkvæði í 1. sætið. Tæplega átta þúsund manns tóku þátt í prófkjörinu. Mikil gleði er á kosningaskrifstofu Illuga enda mikil vinna að skila sér í góðum árangri.

Hér má fylgjast með úrslitum prófkjörsins.

25. Febrúar, 2009

Til sjálfstæðismanna

www.xd.is 25. febrúar 2009

Ágætu sjálfstæðismenn.

Við þurfum á næstu vikum að ákveða hvernig við viljum skipa framboðslistum okkar um land allt. Öllu máli skiptir að okkur takist vel upp, að við veljum gott og hæfileikaríkt fólk til að vera í forystu fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Mikið hefur gengið á undanfarna mánuði og prófkjörin eru fyrsta skrefið sem við tökum í átt til endurnýjunar flokksins okkar. Þess vegna verður Sjálfstæðisflokkurinn að koma sterkari frá prófkjörunum heldur en hann gekk til þeirra.