Illugi Gunnarsson

16. Október, 2009

Smá tölfræði vegna umhverfismála á heimsvísu

Ég átti orðastað við umhverfisráðherra í þinginu í gær um þá ákvörðun hennar að sækja ekki íslenska ákvæðið á fundinum í Kaupmannahöfn sem haldinn verður síðar á þessu ári. Þessi ákvörðun ráðherrans ber vott um bæði misskilning á eðli íslenska ákvæðisins og einnig á því hversu mikilvægt það er að við setjum ekki verulegar skorður á möguleika okkar á því að nýta orkulindir okkar.

En mig langar að nefna smá tölfræði sem setur hlutina í ákveðið í samhengi:

Kárahnjúkar framleiða 600 megavött sem jafngildir 0,6 gígavött.

Bretar nota um 100 gígavött á ári

Kína jók orkuframleiðslu sína um 100 gígavött á síðasta ári!  70% af orkuframleiðslu Kína byggir á kolabruna.

Rétt að hafa þetta í huga þegar við erum að ræða um þann hnattræna vanda sem mannkynið á við að etja.

Ástæða er til að hugleið orð formanns loftslagsnefndar Sameinuðu þjóðanna og nóbelsverðlaunahafa, um þann kost sem hlýst af því á hnattræna vísu, að Íslendingar nýti hreina og endurnýjanlega orku sem hér finnst.

Vandinn er hnattrænn og lausnirnar verða að vera hnattrænar. Þess vegna var íslenska ákvæðið skynsamlegt og grænt.